Τι έμαθα από ένα κάταγμα στο πόδι.

IMG_1296

 

Πριν περίπου 2 εβδομάδες ενώ ήμουν στη δουλειά γύρισα τον αστράγαλό μου. Η αίσθηση, πέραν του πόνου ήταν σαν να απελευθερώνεις μια χορδή. Το νοιώθεις και το ακούς. Δεν πίστευα ότι ήταν κάτι περισσότερο από ένα στραμπούληγμα παρόλο τον πόνο, και συνέχισα να το πατάω για κανά δίωρο. Στάθηκα τυχερός μέσα στην ατυχία μου για δύο λόγους. Πρώτον, εκείνη τη μέρα είχε έρθει να με πάρει ο συνάδελφος να πάμε μαζί στη δουλειά πράγμα που σημαίνει ότι δεν είχα το μηχανάκι μαζί μου (αλλιώς θα είχα φύγει).  Δεύτερον, όταν φύγαμε αν δεν με είχε πιέσει να πάμε να το κοιτάξουμε θα είχα πάει σπίτι και την επόμενη μέρα ηταν Πρωτομαγιά.

Πρώτη φορα έβγαλα το παπούτσι μου στο νοσοκομείο και κατάλαβα όταν είδα το πόδι ότι κάτι πιθανόν να μην πάει καλά. Ηταν πρησμένο και μελανιασμένο. Η ακτινογραφία επιβεβαίωσε τους φόβους μου. Κάταγμα στο 5ο μετατάρσιο. Ακούω τον γιατρό να μου λέει 3 εβδομάδες γύψο και δεν μπορώ να το πιστέψω. Ήρθε και με πήρε η κοπέλα μου. Και άρχισε η διαδικασία αναμονής.

Τι έμαθα από το κάταγμα στο πόδι:

ΑΡΝΗΤΙΚΑ

  1. Είσαι πιο αργός από χελώνα.  Βασικά πιο αργός από οτιδήποτε κινείται. Και αυτό είναι εξωφρενικό. Πρέπει να σκεφτείς τις κινήσεις σου πιο πολύ και από διάρθρωση προγράμματος ασκούμενου!
  2. Οι καθημερινές ανάγκες είναι πλέον πρόκληση. Βλέπε μπάνιο. Βλέπε σκάλες. Βλέπε…με νοιώθεις νομίζω.
  3. Χάνεις χρήματα. Απο τη στιγμή που δεν μπορείς να περπατήσεις δεν μπορείς να κονομίσεις (τουλάχιστον στη δική μου δουλειά). Πρέπει να έχεις πλάνο Β.
  4. Χάνεις την αυτονομία σου. Δεν μπορείς να πας όπου θες όποτε θες. Ξέχασες κάτι; Πρέπει να περιμένεις. Πρέπει να πας κάπου; Πρέπει να περιμένεις.  Είχες κάποιο ραντεβού; Μόνο αν μπορεί κάποιος να σε πάει.
  5. Πονάς. Και σε ποιόν αρέσει ο πόνος; Αυτού του είδους τουλάχιστον. Voltaren αγάπη μου.

ΘΕΤΙΚΑ

  1. Άπλετος χρόνος να σκεφτείς. Και πολλοί θα σκεφτούν και είναι καλό αυτό; Ανάλογα πως θα διοχετέυσεις τις σκέψεις σου. Αν οι σκέψεις σου είναι του στυλ ”πόσο κακόμοιρος είμαι”  και ”κοίτα τι μου έτυχε” δεν κάνεις καλό στον εαυτό σου. Αν σκεφτείς όμως που θέλω να βρίσκομαι σε 5 χρόνια; σε 10; Τι πρέπει να κάνω γι΄αυτο; Τι βήματα (οξύμορο) πρέπει να κάνω άμεσα; Τι σχέδια; Τι λάθη έχω κάνει στον προγραμματισμό μου, στη δουλειά μου, στην προσωπική μου ζωή τον τελευταίο καιρό και πως μπορώ να τα διορθώσω; Τότε άπλετος χρόνος μπορεί να είναι πολύ καλό.
  2. Μαθαίνεις να είσαι οργανωτικός και να λειτουργείς βάση σχεδίου. Πονάς. Θες να μειώσεις τις μετακινήσεις σου στο λιγότερο δυνατό. Με πλάνο και οργάνωση είναι εφικτό. Σκέψου στο σημείο Α και Β οτιδήποτε χρειαστείς καλό είναι να είναι σε απόσταση βολής. Μετάφραση. Υπό νορμάλ συνθήκες γίνεσαι πιο αποτελεσματικός, πιο αποδοτικός και γρήγορος. Μετάφραση; Πιο πολλά σχέδια σε λιγότερο χρόνο μέσα στην ημέρα. Πιο παραγωγικός.
  3. Απλετος χρόνος για να μάθεις. Τι να μάθεις ρωτάς. Καλή ερώτηση. Μεσα στις 2 εβδομάδες περιορισμού διάβασα και ολοκλήρωσα  σε σύνολο περίπου 15 βιβλία.  Μερικά εκ των οποίων:

Arm Size and Strength: The Ultimate Guide

Therapeutic Exercise: Foundations and Techniques (Therapeutic Exercise: Foundations & Techniques) (5th edition)

Ready to Run: Unlocking Your Potential to Run Naturally

Strength and Conditioning for Young Athletes: Science and application

Periodization Training for Sports, 3E

The Charlie Francis Training System

Supertraining

Training for Speed, Agility, and Quickness-3rd Edition

Measurement of Joint Motion A Guide to Goniometry

Chiropractic Technique

Kinesiology of the Musculoskeletal System

Maitland's Peripheral Manipulation: Management of Neuromusculoskeletal Disorders - Volume 2

Όπως είχε πει και ένας κορυφαίος προπονητής: Αν θες να           ανήκεις στο 5% των καλύτερων στο επάγγελμα σου πρέπει να διαβάζεις και να μαθαίνεις ασταμάτητα. Θέματα τα οποία θα πρέπει να βάλεις στη βιβλιοθήκη σου: λειτουργική ανατομία, κινησιολογία, βιομηχανική, προπονητική. Ξέρω λίγους μάλλον ελάχιστους στον τομέα μου που το κάνουν αυτό.

Η πλειονότητα αποφοιτεί και νομίζει ότι έχει πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα. Βλέπω μαθητές μου από τη σχολή που πριν κάλα καλά αποφοιτήσουν ανοίγουν σελίδες ως προπονητές. Εμμμμ..,όχι. Θέλει λίιιιιιιγη δουλειά παραπάνω.

4.  Μαθαίνεις πόσο σημαντική είναι η ισορροπία. Και η ιδιοδεκτικότητα. Το να είσαι στο ένα πόδι συνέχεια σε βάζει σε μια διαδικασία να εκτιμήσεις την ισορροπία σου. Και το σώμα στο θυμίζει. Καίγεται το πέλμα, πονάει το πόδι και συνηδητοποιείς ότι τόσο καιρό το είχες παραμελήσει. Το μπάνιο βάζει ένα παραπάνω twist στην προσπάθεια. Ισορροπείς σε μια μπανιέρα με χέρια και κορμό ενώ το ένα πόδι είναι έξω. Βάλε νερό και σαπούνι στην εξίσωση και έχεις κανονική προπόνηση.

5.  Καταλαβαίνεις πόσο επίπονη είναι η πλειομετρική στο κινητικό σύστημα.  Υπάρχουν στιγμές που απλά πρέπει να πας κάπου πιο γρήγορα. Σε πιάνει κόψιμο. Οι παταιρίτσες είναι πολυυυυυυύ αργεεεεεεές. Λύση; Κουτσό. Αρχίζεις να το κάνεις όλο και περισσότερο μέχρι που παραπονιέται το γόνατο του “καλού” ποδιού.

6.  Προπονείσαι με καινούργιους και καινοτόμους τρόπους. Ο εγκέφαλος σου αρέσκεται στο να μαθαίνει καινούργια πράγματα. Το να βάζεις το σώμα σου στη διαδικασία να μαθαίνει κάτι καινούργιο εκτός του ότι σπάει τη μονοτονία, σε κάνει καλύτερο στις νευρομυϊκές συναρμογές σου, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα να σε κάνει καλύτερο σε αυτό που σε “απασχολεί” περισσότερο. Όμως η ανθρώπινη φύση μας κάνει να θέλουμε να επαναλαμβάνουμε αυτά στα οποία είμαστε πολύ καλοί. Βγες από την “ζώνη άνεσης” σου. Μάθε κάτι καινούργιο. Τις τελευταίες μέρες κάνω pilates. Με δυσκόλεψε και με βοήθησε πολύ περισσότερο απ’ότι περίμενα.

7.  Καλυτερεύεις τις μαγειρικές σου ικανότητες-τεχνικές. Ας υποθέσουμε ότι ξέρεις να υπολογίζεις τις θερμιδικές σου ανάγκες και να προσαρμόζεις τα μακρομόρια (πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λίπη) σου αναλόγως. Αν η ιδέα σου για το τι είναι ένα γεύμα έχει να κάνει με ένα κομμάτι βραστό στήθος κοτόπουλο γευστικό όσο μια σόλα από all star, σκέτο νερόβραστο ρύζι και λίγα αξιολύπητα λαχανικά, σε λυπάμαι. Το γεύμα σου θα πρέπει να είναι κάτι που περιμένεις να φας και όχι κάτι που τρώς από ανάγκη. Σύντομα βίντεο στο θέμα.

8.  Είναι όλοι φιλικοί!  Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί είμαστε τόσο κατσούφιδες στην Ελλάδα. Περπατάς στο δρόμο, κανείς δεν χαιρετάει ούτε χαμογελάει. Αν πεις καλημέρα σε κάποιον αν είναι του αντίθετου φίλου θα σκεφτεί “μου την πέφτει” αν είναι του ίδιου “τι θέλει αυτός”. Εκτός βέβαια αν έχεις σπάσει το πόδι σου! Ξαφνικά όλοι σε κοιτάνε και χαμογελάνε! Επιτέλους! Να μια λύση.

Επίσης όπου πας ανοίγει ο δρόμος. Κάντε χώρο να περάσει, σε δημόσιες υπηρεσίες κάτσε παιδί μου μην κουράζεσαι, μπορείς να κόψεις πρώτος στην ουρά, στο σουπερμάρκετ. Καταλαβαίνεις. Σε οποιδήποτε εστιατόριο δεν θα περιμένεις για να κάτσεις.

Οποιοδήποτε συμβάν έχει την θετική και την αρνητική πλευρά του. Το θέμα είναι να μπορείς να κάνεις και να αξιοποιήσεις το καλύτερο απο αυτό που θα σου “πετάξει” η ζωή προς το μέρος σου!!

11 thoughts on “Τι έμαθα από ένα κάταγμα στο πόδι.”

  1. Δάσκαλε μου τώρα το είδα περαστικά σου εύχομαι γρηγορη ανάρρωση!!Διαβασα ότι έχεις γράψει έχω πάθει 6 φορές στο ενα πόδι διαστρεμμα και 4 στο άλλο λογω μπασκετ ευτυχώς γλιτώσα το σπάσιμο!!Σε καταλαβαινω!!!Επισης διάβασα και αυτό που λες για τις σελίδες που ανοίγουν κάποιοι μαθητές κτλ..σωστός..και εγω αυτό έχω κάνει 1 χρόνο μετά βέβαια έχοντας αποκτήσει τεράστια εμπειρία εννοω..πλάκα κάνω εννοείται αχαχαχαχχαχα!! Εχω και το προσωπικό μου site δειλά δειλά ανεβαζω κάποια πράγματα που γνωρίζω και εώς εκει που φτάνουν οι γνώσεις μου η αλήθεια ειναι Δάσκαλε ότι διαβάζω φουλ καταπίνω βιβλία εώς αργά διότι μέσα στην ημέρα έχω και τα μαθήματα μου’οποτε είμαι απο αυτούς που διαβάζουν και δεν κάνουν τους” coach” μέσα σε εισαγωγικά αλλα Coach εώς εκει που οι γνώσεις μου φτάνουν!Αυτο που διαπιστώνω ειναι το όλο θέμα ειναι ατελείωτοοοοο ειναι γαματο!Αγαπας αυτό που κανεις είσαι γνώστης και γαμάτος μου αξιζεις για Δάσκαλος μου!!!;)))))

  2. Πολυ ενδιαφερον και εύστοχο άρθρο…σε νιώθω αγαπητέ φιλε, πριν ενάμιση μήνα σε ποδοσφαιρική αναμέτρηση τραυματίστηκα, έμεινα στο σπιτι την πρωτη μερα παρότι πονούσα αρκετά, μετα απο την πίεση της μητέρας μου πηγε στο νοσοκομείο, καταγμα κνήμης, γλίτωσα το χειρουργείο για χιλιοστά, χαρη στο γερό μου κοκκαλο ειπε ο γιατρός..οτι διηγηθηκες το ζω και εγω…άτομα που δεν είχαμε και τις καλύτερες σχέσεις μου χαμογελανε και με ρωτάμε αν ειμαι καλα, απιστευτο συναίσθημα, δεν ξερω αν πρεπει να χαρώ η να λυπάμαι…ευαισθητοποίηση μεν αλλα πρεπει να πάθει ενας άνθρωπος κατι για να του γελάσουμε..; Δεν ξερωω…
    Γνωρίζω οτι ειναι παλιό το άρθρο σου αλλα οταν πάθουμε κατι αναζητούμε παρόμοια περιστατικά…σε ευχαριστω που με ακουσες…υγεία και αγαπη..

  3. kalispera prin 3 mines eixa pathei katagma ston astragalo gia ena mina to eixa sto gypso 2 mines twra xoris gypsw kai akoma den mporw na perpatisw kala koutsenw kai ponaei akoma einai fisiologiko ayto

  4. Ηταν το μονο αρθρο που μ’εκανε κ γελασα!ΚΑΙ συμμφωνησα απολυτα με ΟΛΑ αυτα που εγραψες.Το οτι διαβαζουμε διαφορετικα βιβλια ειναι ασημαντη λεπτομερεια.Το οτι ημουν 6,5εβδομ. στον γυψο, ειμαι 52,5χρ., ζω μονη κ εδω κ 4ημερες παλευω με την αγκυλωση ελπιζοντας αρχες Σεπτεμβ. να’μαι ετοιμη να βγω για δουλεια, ειναι στοιχεια που με κανουν να εκτιμησω το χιουμορ σου κ την δυναμη του χαρακτηρα που, ευτυχως, χαρακτηριζουν κι εμενα. Σε ευχαριστω για την ευκαιρια να αντιληφθω, για αλλη μια φορα, οτι ” δεν εισαι μονος”. Να ηταν οτι πιο σοβαρο θα σου συμβει στην ζωη σου*

  5. Μολις γυρισα τον αστραγαλο πααρα πολυ απο πεσιμο….πριστηκε ποναει….απογευμα θα βγαλω ακτινα….πολυ καλο το αρθρο…..μονο στην ιδεα για γυψο …..εχω τοσες δουλειες….σπιτι ,γραφειο παιδια ……συζυγο……τι θα κανω;;;χαχα ωρα για ξεκουραση θα μου πειτε…..αυτο λεω κι γω …..θα δουμε απογευμα…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *